Bycie życzliwym

Mia uwielbiała słoneczne poranki w parku. Podskakując wesoło na ścieżce, zatrzymała się, by dać spragnionej biedronce kropelkę wody.

Nagle podmuch wiatru porwał rysunki pana Higginsa. „Nie martw się, pomogę!” – zawołała Mia, a jej czerwone trampki były gotowe do biegu.

Gdy Mia goniła za kartkami, zauważyła małego szczeniaka zaplątanego wokół ławki. Przerwała pościg, by delikatnie rozplątać smycz.

Niedaleko płakał mały chłopiec, ponieważ jego zabawkowy samolot wleciał głęboko w ciernisty krzew, daleko poza jego zasięg.

Mia ostrożnie sięgnęła w głąb kolczastego krzewu, by wydobyć zabawkę. Z ciepłym uśmiechem oddała ją chłopcu.

Ale wiatr jeszcze nie skończył. Uniósł ostatni, najpiękniejszy rysunek wysoko w gałęzie wysokiego dębu.

Mia stanęła na palcach i wyciągnęła się tak wysoko, jak tylko mogła, ale rysunek znajdował się tuż poza jej zasięgiem.

Widząc, że dziewczynka ma trudności, mały chłopiec podbiegł z szerokim uśmiechem, gotów pomóc swojej nowej koleżance sięgnąć do wysoko położonej gałęzi.

Chłopiec pewnie podsadził Mię. Wyciągając się mocno, dziewczynka bezpiecznie zdjęła rysunek z gałęzi.

Mia oddała kolorowe rysunki panu Higginsowi. Starszy artysta promieniał z radości, znów bezpiecznie trzymając w dłoniach swoje cenne prace.

W całym parku ludzie zaczęli sobie pomagać. Mały chłopiec podzielił się swoją zabawką, a inni zbierali powalone gałęzie.

Mia uśmiechnęła się, uświadamiając sobie, że bycie życzliwym nie polega na wielkich gestach. Chodzi w nim o drobne, pełne miłości uczynki, powtarzane raz po raz.