Wulkany

Głęboko pod błękitnym oceanem spoczywał senny, kamienny wulkan. Nucił cichą, dudniącą melodię, podczas gdy w pobliżu przepływały ryby.

Miał na sobie przytulny pas z zielonego mchu i puszysty szal z pary, dzięki czemu utrzymywał ciepło w chłodnej, głębokiej wodzie.

Pewnego ranka w jego brzuchu pojawiło się głębokie łaskotanie. Wokół niego zaczęły unosić się bąbelki ekscytacji.

Jego korona z pomarańczowej lawy zaczęła jasno świecić. Nadszedł czas, by się przebudzić i podzielić ze światem swoim wewnętrznym ogniem.

Gdy był spokojny, gęsta, czerwona lawa powoli spływała po jego bokach niczym ciepły, lepki miód.

Ale gdy gaz uwięzł w środku, wypuścił do wody spektakularny, figlarny wystrzał błyszczącego popiołu!

Morze skwierczało i tańczyło od kolorowych baniek, podczas gdy ciepły popiół wirował wokół.

Z potężnym, radosnym pomrukiem wulkan wypchnął się w górę przez wodę, nie mogąc się doczekać, by ujrzeć świat na powierzchni.

Gęste kłęby pary unosiły się w górę, gdy gorąca lawa stykała się z chłodną powierzchnią oceanu, sprawiając, że woda syczała i wrzała.

Tuż pod powierzchnią wody lśnił wznoszący się kamienny szczyt. Jasne, złociste światło słoneczne przenikało przez fale, witając go.

Plum! Szczyt wulkanu przebił się przez fale wprost w ciepłe promienie słońca, stygnąc i tworząc zupełnie nową wyspę.

Ptaki przyleciały, by się przywitać, a dumny wulkan uśmiechnął się, szczęśliwy, że stworzył na morzu piękną, nową wyspę – swój dom.