Deszcz

Wysoko w puszystej, szarej chmurze drobne kropelki wody tulą się do siebie. Szeptem wymieniają podekscytowane uwagi, czekając na delikatne popchnięcie.

Świst! Wiatr dmucha figlarnie, a kropelki wyskakują ze swojej przytulnej chmury. Spadają, spadają w dół, w przestrzeń błękitnego nieba.

Plim, plam! Drobne krople spadają na zakurzony chodnik, łącząc się w lśniące, jasne kałuże.

Wkrótce ciemne chmury deszczowe odpływają, a ciepłe, złociste słońce wychyla się, by oświetlić mokry świat.

Świeże kałuże lśnią niczym maleńkie lustra, odbijając błękitne niebo i zielone gałęzie drzew.

Złociste słońce promieniuje w dół, ogrzewając chłodną wodę. Wewnątrz kałuży maleńkie kropelki czują dziwne, przyjemne łaskotanie.

W miarę jak słońce mocniej grzeje, lśniące kałuże maleją. Suchy chodnik wyłania się ponownie, gdy woda zaczyna znikać.

Powoli krople zmieniają się w niewidzialną, magiczną mgiełkę. Unoszą się łagodnie w ciepłym powietrzu, pozostawiając za sobą suchy chodnik.

Unoszą się coraz wyżej i wyżej, dryfując na łagodnym wietrze obok wysokich koron drzew i wysoko ponad dachami.

Wysoko na niebie chłodne powietrze otula wznoszącą się mgłę delikatnym, chłodnym uściskiem. Maleńkie kropelki znów zaczynają się łączyć.

Zbijają się w coraz ciaśniejszą gromadę, chwytając się za ręce, by wysoko na niebie zbudować zupełnie nową, puszystą chmurę.

Bezpieczne w swoim nowym, chmurowym domu, małe kropelki odpoczywają i czekają, gotowe na kolejną wielką, pluskającą przygodę.