Korzenie

Wysoko nad mchem potężny dąb tańczy w ciepłym powiewie. Poniżej, w przytulnym ukryciu, głęboko śpi ukryte drzewo korzeni.

Niebo przybiera burzową szarość, a dziki wiatr świszczy pośród gałęzi. Głęboko w dole ciche drzewo korzeniowe czuje, jak ziemia się trzęsie.

Deszcz przesyca ciemną ziemię. Głęboko pod powierzchnią drzewo-korzeń wyciąga swoje zdrewniałe palce, by spleść je z korzeniami sąsiadów.

Gwałtowny podmuch wiatru silnie szarpie pniem dębu. Głęboko pod ziemią korzenie mocno oplatają ciężkie kamienie, by utrzymać drzewo w miejscu.

Na powierzchni szaleje burza. Lecz w głębi potężna sieć połączonych korzeni trwa niewzruszenie, wspólnie stawiając czoła wiatrowi.

Wyjący wiatr przypuszcza ostatnie, potężne uderzenie. Poniżej złączone korzenie trzymają się mocno, splecione w uścisku, którego nie sposób rozerwać.

Powoli wyjący wiatr zaczyna szeptać, a ulewny deszcz łagodnieje, przechodząc w delikatny stukot. Zarówno w górze, jak i na dole las przetrwał.

Złociste promienie słońca przebijają się przez chmury, ogrzewając mokry las. Głęboko pod powierzchnią zmęczone korzenie odpoczywają w cichej, wilgotnej ziemi.

Zielone liście wyciągają się ku słońcu, a ptaki wracają, by śpiewać. Głęboko pod ziemią korzenie piją świeżą deszczówkę, czując się silne i odnowione.

Gdy burza już minęła, las stoi dumnie i majestatycznie. Każde drzewo jest bezpieczne dzięki ukrytemu światu, który wspiera je od dołu.

Dąb szepcze ziemi ciche podziękowanie. Głęboko w dole korzenie pulsują ciepłem, gotowe na wszystko, co przyniesie jutro.

Bez względu na to, jak wysoko rośnie drzewo czy jak silnie wieje wiatr, jego ukryta połowa zawsze tam będzie, mocno się trzymając.