Pustynia Sahara

Wysoko na złocistej wydmie pośród bezkresnej Sahary fenek poruszał swoimi wielkimi uszami. Obok niego, na ciepłym wietrze, dumnie stał wielbłąd.

Ciepły podmuch wiatru przyniósł słodką woń świeżej wody. Fenek poderwał się, pragnąc odnaleźć Szepczące Źródło.

Wielbłąd skinął kudłatą głową z łagodnym uśmiechem. Przyjaciele ruszyli razem przez niekończące się, mieniące się fale piasku.

Południowe słońce prażyło bezlitośnie, zmieniając bezkresną pustynię w migotliwe morze żaru.

Wielbłąd parł przed siebie pewnym krokiem, stąpając miękko, podczas gdy fenek nasłuchiwał swymi wielkimi uszami słabego szmeru wody pod piaskiem.

Nagły, wirujący wiatr zaczął smagać pustynię, wzbijając tumany złotego pyłu, które przesłoniły dalszą drogę.

Wielbłąd przymknął długie rzęsy, by osłonić się przed gryzącym pyłem, i stał niewzruszenie, stawiając czoła wyjącemu wiatrowi.

Nagle drogę zagrodziła potężna ściana luźnego, przemieszczającego się piasku, który osuwał się z każdym podmuchem wiatru.

Fenek próbował wdrapać się na strome zbocze, ale sypki piasek usuwał się spod jego łap, sprawiając, że zsuwał się z powrotem na dół.

Wielbłąd ukląkł, pozwalając fenkowi wejść na swój barwny derkę. Wziął głęboki oddech i przygotował się do wspinaczki na stromą, ruchomą wydmę.

Potężnym pchnięciem Wielbłąd wyniósł ich ponad szczyt wydmy, ukazując ukryty raj – chłodną, błękitną wodę i zielone palmy wtulone między piaszczyste wzgórza.

Pijąc chłodną, słodką wodę pod niebem o zmierzchu, przyjaciele wiedzieli, że razem mogą sprostać każdemu wyzwaniu, jakie stawia pustynia.