Niewidzialna nitka

Dziecko dowiaduje się, że miłość łącząca je z rodzicem jest jak niewidzialna nitka, która rozciąga się na każdą odległość i nigdy nie pęka.

Pociesza dziecko podczas rozłąki z rodzicem

5 min czytania · 2-4

Posłuchaj tej bajki

Bajka

Dziecko w jaskrawopomarańczowej kamizelce radośnie chlupało wodą przy brzegu jeziora. Nieopodal rodzic obserwował je z ciepłym uśmiechem.

Po drugiej stronie skrzącej się wody, na małej wyspie, połyskiwało piękne niebieskie muszla. Wydawała się taka odległa.

Dziecko zawahało się, ściskając swoją pomarańczową kamizelkę. „A co, jeśli będę za tobą tęsknić?” – szepnęło. Rodzic ukląkł z kojącym uśmiechem.

„Mamy niewidzialną nić utkaną z miłości” – wyjaśnił rodzic. „Rozciąga się ona tak daleko, jak tylko się udasz”.

Ufając magicznemu sznurkowi, Dziecko weszło do chłodnej wody i zaczęło wiosłować w stronę odległej wyspy.

Delikatny powiew wiatru przemknął nad jeziorem, tworząc drobne zmarszczki na wodzie. Z brzegu rodzic obserwował wszystko z cichą, niezachwianą nadzieją.

Nagle nad jeziorem przemknął chłodny podmuch wiatru, wzniecając zimne, rozbryzgujące się fale.

Wyspa wydawała się tak odległa, a zimne fale sprawiały, że Dziecko sztywniało ze strachu w głębokiej wodzie.

Z powrotem na brzegu Rodzic przyłożył dłoń do serca, posyłając ciepłą falę miłości z powrotem przez niewidzialną nić.

Zamykając oczy, Dziecko poczuło w piersi ciepłe pociągnięcie. Niewidzialna nić trzymała mocno; Dziecko uśmiechnęło się i płynęło dalej.

Z ostatnim, radosnym pluskiem dziecko wdrapało się na brzeg wyspy i podniosło lśniącą, niebieską muszlę.

Trzymając niebieską muszlę, dziecko pomachało na pożegnanie. Wiedziało, że niezależnie od tego, jak daleko się uda, miłość zawsze pozwoli im pozostać blisko siebie.