Pierwsze koło

Dawno temu w cichej dolinie wszystko poruszało się powoli. Ludzie ciągnęli po ziemi ciężkie, drewniane sanie, dysząc przy każdym kroku.

Wtedy gładki kamyk stoczył się ze stromego wzgórza. Przemknął obok zaciekawionego mieszkańca wioski, tocząc się szybciej, niż ktokolwiek zdołałby biec.

Trzymała w dłoni okrągły kamyk, wyczuwając jego gładkie, zaokrąglone krawędzie. Wpadła na pewien pomysł: a gdyby tak wprawić w ruch wielki krąg?

Używając ostrego kamienia, odłupywała kawałki z grubej drewnianej kłody. Ciężko pracowała, by wyrzeźbić swój pierwszy duży, płaski krąg.

Pchnęła mocno ciężki, drewniany krążek. Przetoczył się kawałek, gwałtownie się zachwiał i padł płasko na miękką ziemię.

Nie poddała się. Wygładziła nierówne krawędzie i wycięła równy, okrągły otwór dokładnie pośrodku krążka.

Przełożyła prostą, mocną gałąź przez środkowy otwór. Teraz drewniane koło mogło swobodnie obracać się wokół kija.

Przymocowała dwa ze swoich nowych drewnianych kół do ciężkiej drewnianej ramy. Nadszedł czas, by sprawdzić, czy zdołają udźwignąć prawdziwy ładunek.

Układała ciężkie kamienie na wozie, wypełniając go aż po same brzegi. Mieszkańcy wioski zgromadzili się wokół, szepcząc z powątpiewaniem.

Wziąwszy głęboki oddech, mocno pchnęła ciężki wózek. Koła ruszyły, a ładunek sunął przed siebie przy cichym szumie.

Zdumieni mieszkańcy wioski wiwatowali z zachwytu. Wkrótce wszyscy w dolinie zaczęli wycinać własne drewniane koła, by ułatwić sobie pracę.

Teraz cały świat przyspieszył. Od ciężkich wozów po zabawki – toczące się koła wypełniły dolinę radosnym, wirującym dźwiękiem.