Vulkanen

Diep onder de blauwe oceaan rustte een slaperige, stenen vulkaan. Hij neuriede een zacht, rommelend deuntje terwijl er vissen vlakbij zwommen.

Hij droeg een behaaglijke riem van groen mos en een donzige stoomsjaal, waardoor hij warm bleef in het koele, diepe water.

Op een ochtend begon er een diep kriebelend gevoel in zijn buik. Overal om hem heen begonnen belletjes van opwinding op te stijgen.

Zijn kroon van oranje lava begon fel te gloeien. Het was tijd om wakker te worden en zijn innerlijke vuur met de wereld te delen.

Wanneer hij kalm was, sijpelde dikke, rode lava langzaam langs zijn flanken omlaag, als warme, kleverige honing.

Maar toen er gas in vast kwam te zitten, liet hij een spectaculaire, speelse plof van glinsterende as in het water los!

De zee siste en danste met kleurrijke bubbels terwijl de warme as in het rond dwarrelde.

Met een machtig, vrolijk gerommel duwde de vulkaan zich omhoog door het water, vol verlangen om de wereld daarboven te zien.

Dikke stoomwolken stegen op toen de hete lava in aanraking kwam met het koele oceaanoppervlak, waardoor het water siste en borrelde.

Vlak onder het oppervlak gloeide de oprijzende rotspiek. Helder, goudkleurig zonlicht scheen door de golven en heette hem welkom.

Plop! De top van de vulkaan brak door de golven heen, het warme zonlicht in, en koelde af tot een gloednieuw eiland.

Vogels kwamen aangevlogen om gedag te zeggen, en de trotse vulkaan glimlachte; hij was blij dat hij een prachtig nieuw eiland als thuis in de zee had gecreëerd.