De IJstijd: Toen mammoeten rondzwierven

Reusachtige wolharige mammoeten zwerven over het glinsterende ijs. Ze schudden de sneeuw uit hun ruige vacht onder een bleke, zachte zon.

Op een ochtend fluistert een warme bries over de gletsjers. Hij draagt de zoete, frisse geur van verborgen groen gras met zich mee.

Met hun slurf hoog in de lucht snuiven de mammoeten de zoete lucht op. Samen zetten ze hun eerste stappen richting de mysterieuze, warme vallei.

Al snel begint een hevige sneeuwstorm te loeien en hult de wereld in het wit. De dappere mammoeten marcheren vooruit, de dwarrelende sneeuw in.

Machtige slurven vegen diepe sneeuwduinen opzij om een pad vrij te maken. Oudere mammoeten helpen de kleine kalfjes de gladde hellingen op.

De kudde trekt een diepe, stille kloof in, waar torenhoge wanden van blauw ijs oprijzen tot aan de hemel.

Plotseling weerklinkt een luide knal door de kloof. Een enorme ijsmuur stort naar beneden en blokkeert hun weg vooruit!

De mammoeten verzamelen zich voor de ijswand, onverstoorbaar. Ze drukken hun machtige slagtanden tegen de zware ijsblokken.

Met een krachtige duw beweegt de kudde zich gezamenlijk vooruit. De zware ijsblokken schuiven en tuimelen opzij, waardoor de weg naar voren vrijkomt.

Terwijl ze over het vrijgemaakte pad lopen, laten de mammoeten de stormachtige kloof achter zich. Warme zonnestralen beginnen hun ruige koppen te strelen.

Aan de rand van de besneeuwde bergkam kijkt de kudde vol verwondering naar beneden. Onder hen strekt zich een prachtige, groene vallei uit.

Ze stappen de warme, gouden vallei in en wrijven gelukkig hun snuiten tegen elkaar. Samen kunnen hun sterke harten elke winterstorm doorstaan.