Wieloryby: Olbrzymy oceanu

Głęboko pod lśniącymi falami łagodny płetwal błękitny sunie przez swój skąpany w słońcu dom. Porusza się lekko niczym chmura.

Jest dłuższa niż trzy ustawione w rzędzie autobusy szkolne, co czyni ją największym zwierzęciem, jakie kiedykolwiek żyło na Ziemi.

Gdy wody oceanu zaczynają stygnąć, wśród fal rozbrzmiewa głęboka, donośna pieśń. Czas wyruszyć w podróż na lodowate południe.

Słysząc to wołanie, inne wielkie wieloryby dołączają do pieśni. Razem rozpoczynają długą wędrówkę przez bezmiar otwartego oceanu.

Płyną przez ciepłe, wirujące prądy, wytyczając łagodną ścieżkę, którą bezpiecznie mogą podążać mniejsze stworzenia morskie.

Gdy ogromne, wzburzone fale miotają powierzchnią oceanu, wieloryby nurkują głęboko w spokojne, ciemne wody, by zapewnić sobie bezpieczeństwo.

W miarę podróży na południe woda staje się chłodna. Giganty wypuszczają wysokie słupy mgły w rześkie, zimne powietrze.

Pojawiają się ogromne, białe góry lodowe, dryfujące niczym milczące zamki. Lodowata woda lśni dziwnym, lodowatym błękitem.

Ogromna wielorybica uważnie wsłuchuje się w echo swojej pieśni, odnajdując bezpieczną drogę przez wąski labirynt lodu.

W końcu lodowy przesmyk otwiera się na rozległe morze, mieniące się milionami drobnych, świecących kryli – prawdziwą ucztą dla głodnych olbrzymów.

Giganci z szeroko otwartymi paszczami zgarniają świecący kryl. Długa i trudna podróż doprowadziła ich do tej wspaniałej uczty.

Bezpieczne i syte, wspaniałe olbrzymy radośnie wyskakują w chłodne powietrze – spokojni strażnicy głębokiego, błękitnego świata.