Słoniątko

Mała Ellie wpatrywała się w swoją długą, wiotką trąbę. Przypominała ona wijący się makaron, a ona nie wiedziała, co z nią zrobić.

Obserwowała, jak jej potężna matka z gracją przesuwa swą silną trąbę po wysokich trawach sawanny, by zrywać słodkie liście.

W blasku ciepłego, złotego słońca Ellie wraz ze stadem dotarła do lśniącego wodopoju. Była taka spragniona!

Ellie zanurzyła swój ruchliwy nos w chłodnej wodzie, ale zamiast się napić, rozchlapała ją dookoła!

Mama delikatnie ją trąciła, pokazując, jak nabierać. Ellie wzięła głęboki oddech, ale wypuściła tylko śmieszne bańki!

Podczas kolejnej ostrożnej próby Ellie zassała chłodną wodę i prysnęła nią prosto do ust. Udało jej się!

Nagle z pobliskich, gęstych krzewów dobiegł głośny szelest i barwne stado ptaków poderwało się do lotu!

Stado ruszyło szybkim marszem przez suchą równinę, wzbijając gęste kłęby złotego pyłu.

Ellie czuła się drobna i przestraszona, gdy potężne nogi stada kroczyły niczym szare kolumny przez gęsty, złocisty pył.

Wyciągnęła trąbę i mocno owinęła ją wokół ogona matki, trzymając się blisko, gdy szły razem.

Wiatr ucichł, a zakurzona ścieżka zaprowadziła ich do cichego, zielonego gaju drzew dających cień, gdzie można było bezpiecznie odpocząć.

Ellie dotknęła trąby swojej mamy na powitanie, okazując jej czułość. Wreszcie zrozumiała, że jej trąba jest wprost stworzona do picia, trzymania się i słodkich słoniowych uścisków.