Jackie Robinson: Człowiek, który zmienił baseball

Młody Jackie uwielbiał grać w stickballa na zakurzonych ulicach Pasadeny. Ze swoją wysłużoną skórzaną rękawicą radośnie biegał w promieniach ciepłego słońca.

Pewnego popołudnia chłopcy wykrzykiwali okrutne słowa i go przepędzili. Jackie kurczowo ściskał swoją rękawicę, usilnie starając się nie płakać.

Jackie wracał do domu z ciężkim sercem, ale czekała na niego matka, Mallie. Klękła i delikatnie otarła mu łzy.

Mallie trzymała go za ręce, a jej głos był spokojny i ciepły. Powiedziała mu, że najlepszym sposobem na pokonanie okrucieństwa jest doskonałość i pełna godności postawa.

Jackie powstrzymała słowa, gdy on wyglądał przez okno. Na zewnątrz zakurzone pole zdawało się na niego czekać w blasku złotego słońca.

Następnego ranka pozostali chłopcy zebrali się na zakurzonym boisku, śmiejąc się i krzycząc, gdy rozpoczynali grę.

Jackie wrócił na boisko z wysoko podniesioną głową. Ścisnął rękawicę, wspominając mądre słowa matki.

Piłka szybowała w powietrzu, wirując szybko i precyzyjnie w stronę bazy domowej, na którą wszyscy patrzyli.

Z ostrym trzaskiem Jackie zamachnął się kijem i posłał piłkę wysoko w głęboki błękit nieba.

Pozostali chłopcy w całkowitej ciszy obserwowali, jak piłka szybuje wysoko nad ich głowami i spada za ogrodzeniem.

Stojąc z boku, Mallie uśmiechała się z dumą. Jej syn pokazał im wszystkim, że doskonałość i klasa są najpotężniejszymi odpowiedziami.

Jackie podbiegł do matki z dumnym uśmiechem, gotów przenieść jej lekcję dążenia do doskonałości aż do wielkiej ligi.