Żaby: Od kijanki do skoczka

W głębi stawu, w którym tańczyły promienie słońca, wesoło pływała maleńka kijanka o imieniu Tadpole. Poruszała ogonkiem pośród miękkich, zielonych wodorostów.

Kijanka nosiła za uchem jaskrawożółty jaskier. Uwielbiała spoglądać w górę, na lśniącą taflę wody, marząc o świecie na powierzchni.

Kijanka goniła za mieniącymi się bańkami i obserwowała taniec chrząszczy. W stawie panował spokój, ale czuła, że nadchodzi wielka zmiana.

Pewnego ranka kijanka poczuła dziwne, ekscytujące mrowienie. Tuż przy ogonie pojawiły się dwa maleńkie guzki, które zaczęły zmieniać się w drobne tylne nóżki!

Podczas gdy głęboki staw tętnił życiem za sprawą uwijających się ślimaków wodnych, kijanka ćwiczyła machanie ogonem. Przeciskanie się przez wodorosty zaczynało dawać zupełnie nowe odczucia!

Inne stworzenia zamieszkujące staw zajmowały się swoimi sprawami. Maleńkie rybki śmigały w głębinach, nieświadome zmian zachodzących poniżej.

Wkrótce wyrosły dwie malutkie przednie nóżki! Mając teraz cztery nogi i kurczący się ogon, kijanka stała się ciekawską, małą żabką.

Przez staw przepływały silne prądy. Kołyszące się zielone łodygi tworzyły zdradliwy labirynt dla każdego małego pływaka uczącego się sterować.

Mocno wiosłował, omijając kołyszące się rośliny. Jego ogon niemal zniknął, ale błoniaste stopy sprawowały się doskonale!

Nagle wyłonił się cień! Podpłynęła duża, ciekawska ryba, wzniecając potężne fale, które wstrząsnęły spokojnym stawem.

Potężny plusk rozdarł taflę wody, gdy coś wyskoczyło wysoko w powietrze, zostawiając zaskoczone ryby daleko w tyle.

Siedząc na skąpanym w słońcu liściu lilii wodnej, wesoła zielona żaba poprawiła swój żółty jaskier. Była gotowa, by ruszyć ku wielkiej, nowej przygodzie!