Dank je wel

De zon kleurt de keuken warm goud, terwijl een kom zoete wortelsoep op tafel staat te dampen.

Voor de eerste hap vouwen de handen zich samen. Een zacht gefluisterd dankjewel eert de aarde en de handen die hebben gekookt.

Elke lepel warme soep smaakt zoet en behaaglijk, en vult de kamer met blije glimlachen en stille dankbaarheid.

Terwijl het warme diner ten einde loopt, worden de borden met zorg afgeruimd; harten zijn vervuld en de magen tevreden.

Lange, zachte schaduwen strekken zich over de vloer uit terwijl de zon lager zakt en fluistert dat het bedtijd is.

Met zachte handen wordt het speelgoed in de mand gelegd, vergezeld van een fluisterend dankjewel voor een heerlijke dag vol spel.

Met een dankbare glimlach wordt een zachte, warme pyjama aangetrokken, klaar om de stille nacht te verwelkomen.

Onder de allerzachtste, knuffelzachte deken voelt het grote bed aan als een warme, zachte omhelzing, klaar voor zoete dromen.

Buiten het raam schitteren de stralende maan en de vaste sterren; ze ontvangen een zacht gefluister van dank voor het bewaken van de nacht.

Met een vredig hart vallen zware oogleden langzaam dicht, terwijl een diepe, zachte ademteug de knusse kamer vult.

Zachte dromen beginnen te bloeien als milde sterren en hullen de slaperige kamer in een warme deken van stille vrede.

Dankjewel zeggen maakt de wereld veilig en warm, en houdt ons geborgen – van de ochtendzon tot de slaperige sterren.