Spinozaur: Pływający dinozaur

W głębi dżungli olbrzymi Pip górował nawet nad tyranozaurem. Zamiast jednak tupać, uwielbiał chłodną, rwącą rzekę.

Jego wspaniały żagiel lśnił jasno w ciepłym słońcu. Iskrząca się woda łagodnie pluskała o jego potężny, pokryty łuskami grzbiet.

Pewnego ranka płytka rzeka ucichła. Wszystkie ryby odpłynęły w głąb wielkiego, tajemniczego jeziora.

W brzuchu Pipa głośno burczało. Aby znaleźć coś na obiad, musiałby opuścić bezpieczny brzeg rzeki i wypłynąć na głębokie, otwarte wody.

Pip wziął głęboki oddech i wsunął się do głębokiego, błękitnego jeziora. Początkowo chwiał się w głębokiej, nieznanej wodzie.

Gdy jednak rozłożył błoniaste stopy i poruszył długim, silnym ogonem, Pip zaczął płynnie sunąć przez wodę.

Czuł się niczym ogromna, przyjazna łódź podwodna. Wokół niego głęboka woda wypełniona była kołyszącymi się roślinami i złotym światłem.

Nagle przemknęła obok ogromna, srebrzyście lśniąca ryba! Oczy Pipa rozszerzyły się, gdy dostrzegł swój szybko poruszający się lunch.

Pip machnął silnymi nogami i zanurkował głęboko, ścigając szybką rybę pośród wirujących, pełnych pęcherzyków powietrza prądów.

Zręcznym ruchem szczęk i przy delikatnym plusku Pip schwytał ogromną, lśniącą rybę. Został mistrzem głębin!

Zdobycz w pysku, Pip popłynął z powrotem do słonecznego brzegu. Był dumny ze swojego silnego ogona i błoniastych łap.

Na ciepłym brzegu Pip z radością zajadał się swoją ucztą. Uśmiechał się, dumny z tego, że jest inny. Był królem tego lśniącego, mokrego świata.