Parazaurolof: Trąbiący dinozaur

Głęboko w zielonej dżungli dinozaur Perry miał długi, pusty w środku grzebień. Podczas gdy inne dinozaury ryczały, on wydawał z siebie jedynie ciche szepty.

Perry marzył o tym, by zagrać piękną melodię dla całej doliny, lecz obawiał się, że jego muzyczny grzebień brzmi zbyt dziwnie.

Pewnego mglistego poranka gęsta, szara mgła spowiła dżunglę. W jej oparach zabłądziła rodzina małych triceratopsów.

Słysząc ich smutne nawoływania, Perry wiedział, że jego muzyczny grzebień może wskazać im drogę do domu. Musiał tylko odnaleźć w sobie odwagę.

Perry wziął głęboki oddech i spróbował dmuchnąć w swój grzebień. Ale zamiast potężnego trąbienia wydobyło się z niego tylko cichutkie piszczenie!

Zdeterminowany, by pomóc, Perry wspiął się na wysokie, porośnięte mchem wzgórze. Wypiął pierś i spróbował ponownie, nie godząc się na porażkę.

Spróbował jeszcze raz i ciepłe, złociste brzęczenie rozległo się wśród drzew. Jego melodyjny głos w końcu się budził.

Nagle głęboki pomruk wstrząsnął ziemią, gdy w gęstej mgle wyłonił się ogromny cień. Perry wiedział, że musi być bardzo odważny.

Wyprostowany, wydał z siebie wspaniały, złocisty dźwięk trąbki. Jasne, muzyczne tony przecięły gęstą mgłę.

Kierując się blaskiem złotych nut, zagubiony mały triceratops podążył za piękną muzyką przez rozwiewającą się mgłę.

Z radosnymi okrzykami małe triceratopsy pobiegły z powrotem do swojej rodziny. Cała dolina wybuchła oklaskami dla dzielnego Perry’ego!

Już nieśmiały, Perry z dumą poprowadził radosną paradę o zachodzie słońca, malując niebo kolorowymi nutami, podczas gdy wszyscy tańczyli do jego pogodnej piosenki.