Emma nigdy nie zapomina

W głębi słonecznej sawanny mieszkała Emma – łagodna słonica, która kochała swoich przyjaciół i zawsze pamiętała o każdym przejawie życzliwości.

Emma uwielbiała pomagać swoim przyjaciołom – od przynoszenia słodkich owoców małej małpce po dzielenie się chłodnym cieniem w upalne dni.

Pewnego upalnego ranka chłodne wodopój nagle przestał płynąć. Wielkie osuwisko błota i ciężkich głazów zablokowało świeże źródło.

Emma napierała z całych sił na ciężkie głazy, lecz zator był zdecydowanie zbyt wielki, by jeden słoń mógł go przesunąć.

Gdy tylko Emma poczuła zmęczenie, mała małpka zeskoczyła z drzew. Zebra i żyrafa podążały tuż za nią.

Zwierzęta pamiętały niezwykłą życzliwość Emmy. Wspólnie ułożyły plan usunięcia ciężkich głazów – kawałek po kawałku.

Mała małpka szybko usunęła splątane gałęzie, podczas gdy zebra mocno szarpała mniejsze kamienie.

Wysoka żyrafa kierowała Emmą z góry, pomagając jej znaleźć najlepsze miejsce do parcia na ogromny głaz.

Emma pchnęła z ogromną siłą. Wielki głaz odtoczył się na bok, a przez powstałą szczelinę trysnął świeży strumień chłodnej wody!

Sucha ziemia chłonęła chłodny, rwący strumień, podczas gdy wodopój szybko wypełniał się po brzegi.

Emma radośnie pluskała się w świeżej wodzie, oplatając przyjaciół trąbą w wielkim uścisku wdzięczności.

Emma uśmiechnęła się, uświadamiając sobie, że dobro zawsze do nas wraca. Razem ocalili swój piękny dom i siebie nawzajem.