Pszczoły: Pracowite pomocnice

Na sennej łące, na potężnym, starym dębie, wisi przytulny ul. W jego wnętrzu maleńkie pszczoły tulą się do siebie i czekają na ciepłe słońce.

Wschodzi złociste słońce, ogrzewając ul. Z radosnym brzęczeniem pszczoły wylatują na cichą łąkę pełną sennych pąków kwiatów.

Lądują delikatnie na sennych pąkach. Pod wpływem łagodnego łaskotania ich puchatych nóżek pierwsze jasne płatki zaczynają się rozwijać.

Szybując na wietrze, nurkują w jaskrawożółte kwiaty jaskrów. Lśniący, złocisty pyłek pokrywa ich włochate odnóża.

Następnie odwiedzają słodką, różową koniczynę. Ciężki, złocisty pyłek łaskocze je w brzuszki, ale mocno się trzymają i szybują wysoko.

Nagle po niebie przetaczają się ciemne chmury. Spadają ciężkie krople deszczu, a pszczoły muszą szybko znaleźć schronienie.

Współpracując ze sobą, pszczoły chronią się pod wielkim, zielonym liściem. Pozostają w cieple i suchości, podczas gdy ciężkie krople deszczu rozpryskują się wokół nich.

Burza mija i znów świeci ciepłe słońce. Małe pszczoły wychylają się spod liścia, gotowe dokończyć swoje wielkie zadanie.

Latają od kwiatu do kwiatu, strzepując złocisty pył na każdy z nich. Senna łąka zaczyna się budzić i lśnić.

Nagle cała łąka wybucha morzem jaskrawych barw! Krwistoczerwone maki i dzwonki radośnie tańczą na ciepłym wietrze.

Po zakończeniu ciężkiej pracy szczęśliwe pszczoły wracają do swojego ula w dębie, podczas gdy wieczorne słońce maluje niebo ciepłym złotem.

Wróciwszy do przytulnego ula, mali pomocnicy zasypiają, wiedząc, że ich drobne skrzydełka sprawiły, iż wielki świat zakwitł.