Terry de Vriendelijke T-Rex

Terry was een heel grote, heel groene T-Rex met een enorme glimlach. Hij hield van zijn rustige huis in het bos en wilde graag spelen.

Maar telkens als Terry voorbijkwam, renden de kleine eekhoorns en konijntjes angstig weg. Hij wilde gewoon vrienden maken.

Op een zonnige middag liet een klein blauw vogeltje een droevig gepiep horen. Haar favoriete glimmende steentje was diep in een donkere rotsspleet gevallen.

Terry keek toe vanachter een dichtbegroeide struik. Hij wilde helpen, maar was bang dat zijn enorme klauwen het vogeltje zouden afschrikken.

Terry haalde diep adem en stapte heel langzaam uit de bosjes. "Hallo," fluisterde hij, zo zacht als een reusachtige dinosaurus maar kon.

Terry knielde voorzichtig neer. Met zijn grote staart schepte hij zachte, kleurrijke bladeren bij elkaar en bouwde zo een geleidelijk aflopende helling de diepe spleet in.

Het blauwe vogeltje huppelde de helling van bladeren af en pakte haar glimmende steentje op. Ze tjilpte vrolijk terwijl ze opkeek naar de zachtaardige reus.

Plotseling deed een krachtige windvlaag de hoge bomen schudden. Het nest van de blauwe vogel gleed van de hoge tak en tuimelde door de lucht!

Terry aarzelde niet. Hij strekte zijn lange nek uit en ving het vallende nest veilig op met zijn brede, groene snuit.

Terry liet zijn snuit langzaam zakken en zette het nest op het zachte gras. Het bos was stil terwijl de dieren vol verwondering toekeken.

Toen vulde vrolijk gejuich het bos! Een dapper konijntje huppelde rechtstreeks op Terry's grote teen af, en het blauwe vogeltje landde op zijn neus.

Terry glimlachte breed. Hij besefte dat zijn grote omvang ideaal was om zijn kleine, nieuwe bosvriendjes veilig en warm te houden.