Baby Hermes en de lier

Baby Hermes was geen gewone baby. Hij wurmde zich uit zijn warme dekens en kroop de zonnige heuvels in, op zoek naar avontuur.

Op de warme heuvelhelling vond Hermes een glad, leeg schildpadschild. Hij tikte ertegenaan met zijn kleine vingertjes en vroeg zich af wat het kon doen.

Met behendige babyhandjes spande Hermes strakke snaren over het holle schild. Hij had zojuist de allereerste lier uitgevonden!

Hermes tokkelde op de snaren en een zoete, magische melodie zweefde over de heuvels. Zelfs de wilde bloemen leken op zijn lied te dansen.

In de verte zat de gouden Apollo onder een olijfboom. Hij hapte vol verwondering naar adem toen de zoete, mysterieuze muziek zijn oren bereikte.

Apollo volgde het prachtige geluid over de heuvels. Hij was verbaasd toen hij een piepkleine baby op het wonderbaarlijke instrument zag spelen.

"Die muzikale schelp móét ik hebben!" riep Apollo uit, zijn ogen groot van verwondering. Hermes glimlachte met een slimme babyglimlach, klaar om een deal te sluiten.

"Ik wil wel ruilen," giechelde Hermes, "als je me die gevleugelde sandalen geeft en me tot de officiële boodschapper van de goden maakt!"

Apollo ging gretig akkoord met de afspraak. Hij overhandigde een paar piepkleine, lichtgevende sandalen met zachte, witte vleugeltjes op de hielen.

Hermes overhandigde de lier vrolijk aan Apollo. Daarna bond hij de kleine sandalen met vleugeltjes om zijn mollige babyvoetjes.

Met een vrolijk gegiechel sprong Hermes de lucht in. De kleine vleugeltjes aan zijn sandalen fladderden en tilden hem hoog boven de grasheuvels uit.

Hermes, de snelle boodschapper van de goden, zoevde vrolijk door de wolken, klaar om zijn vreugde met de hele wereld te delen.